KENDİ İÇİNE

(26 Haz 2019)

Yıkılıp gitmek ister insan kendi içine,

Mutlu gününde güzel söz gelmez fikrine,

Ne zaman gam yüreğe iner, içi tutuşur,

O zaman bir bir dökülür heceler..

Oturup düşündüğünde,

İçine batan hisleri kelimelere çevirir insan,

Yangındadır, söndüreni de yoktur, anlayanı da..

Öyle dolar ki insan, öylesine taşar ki bazen,

Yıkılıp gitmek ister, kendi içine..

Kilit vurmak ister diline,

Hiç yok olur mu, tükenir mi mevcudiyet?

Tükenirse ne kalır elde, ne olur saffet?

Yıkılıp gitmek ister insan, kendi içine..

Öyle arafta kalır ki,

Ne aşağıya tükürebilir, ne yukarıya,

Ahh o kahreden hisleri de yaksa keşke!

Savursa küllerini hudutsuz tepede,

Diyemez insan, hep diyemediği gibi,

Sükut sarar çıldırmış sözleri,

Tutulur, kalkamaz..

Dilini ağyara lâl, kendine dellal eder!

Mesele söylemeye gelince, söyleyemez,

Yıkılıp gitmek ister, kendi içine..

İnsan ne hâl olur yaşarken,

Kaç parça ederi vardır hislerinin?

Ne kadar bölünebilir insan,

Kaç celsede tuzla buz olabilir?

Yürek dediğin kandan etten değil mi?

O halde ne diye kırılıp batar göğsüne?

Acıların da çilesi olur mu?

Acılar da oturup ağlar mı, canı acıdığı için..

Yıkılıp gitmek ister insan, kendi içine..

Sadece sevdiğine mi sarılır insan,

Hüzün de bazen insanı mesut eder..

İlla bir deniz kenarında mı ağlamalı,

Bazen gülerken de gözden yaş düşer..

Kalkıp doğrulamayınca da işte,

Yıkılıp gitmek ister, kendi içine..

Riyakâr alemde mündemiç insan,

Uzandığı her el zehirli bir yılan!

Hayat denilenin içi ihanet dolu,

Koca bir hezeyan!

Yıkılsın, yıkılsın da bitsin bu hafakan..

Huzur bir tek sevgilinin elinde mi?

Bir kağıt, bir kalem huzur veremez mi insana?

Dertliyken yare yaslamak zorunda mısın başını,

Yağmura yaslansan, seni kovacak mı?

Hicran yalnızca gecelerde mi saklı,

Hüzün perdesi gündüz çekilmez mi gönül penceresine,

Sahte bir oyun sahası ise şu hayat,

Nedir bu kovalamaca, bu saklambaç?

Toprak olacağını bilip dururken insan,

Kırılıp dökülür, ağlayıp üzülür, niye!

Yıkılıp gitmek ister işte, kendi içine..

Yazma!

Meftun dur yazma!

Başlarsan sonu yok, hadsiz bu karmaşa!

Yazma Meftun!

Kimse okumaz nasılsa..

En iyisi mi?

Hadi,

Yıkıl git kendi içine..

Serbesti